Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

Η εξέλιξη του ποδηλάτου


Δεν υπάρχει συγκεκριμένη χρονολογία στην οποία να αποδίδεται η εφεύρεση του ποδηλάτου, επομένως ούτε συγκεκριμένος ‘εφευρέτης’ αυτού. Πολύ πριν την εμφάνιση κάποιας κατασκευής παρόμοιας με ένα τυπικό σύγχρονο ποδήλατο, έχει καταγραφεί ένα ποικίλο φάσμα οχημάτων που εκμεταλλεύονταν μόνο τη μυϊκή δύναμη του αναβάτη τους. Μία από τις κατασκευές αυτές, που από πολλούς θεωρείται ο πρόγονος του ποδηλάτου, ήταν η ‘draisienne’. Η draisienne κατασκευάστηκε από τον Γερμανό βαρόνο Καρλ Φον Ντράις, το 1817 (η ονομασία ‘draisienne’ αποτελεί γαλλική απόδοση του ονόματος του κατασκευαστή της). Η draisienne ήταν σχεδόν εξ’ολοκλήρου κατασκευασμένη από ξύλο. Μη διαθέτοντας πετάλια, ο αναβάτης την έθετε σε κίνηση σπρώχνοντας με τα πόδια του προς τα πίσω. Η κατασκευή του Φον Ντράις έγινε γνωστή και ως hobby-horse, αντανακλώντας την πεποίθηση των οπαδών της ότι θα αντικαθιστούσε το βασικό μεταφορικό μέσο του 19ου αιώνα, το άλογο.
Το 1839, ο Σκωτσέζος σιδηρουργός Κιρκπάτρικ Μακμίλαν σχεδιάζει την ‘velocipede’. Ο Μακμίλαν βελτίωσε την κατασκευή του Φον Ντράις, εισάγοντας τη χρήση των πεταλιών, συνδεδεμένων με ράβδους με τον οπίσθιο τροχό. Με αυτό τον τρόπο, ο αναβάτης δεν ήταν πλέον αναγκασμένος να φέρνει τα πόδια του σε επαφή με το έδαφος, κάτι που περιόριζε σημαντικά την ταχύτητα του οχήματος.
Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1860, ο Γάλλος Πιέρ Μισώ αλλάζει το σχέδιο της velocipede, συνδέοντας τα πετάλια απευθείας με τον μπροστινό τροχό. Αργότερα, ο Μισώ θα εισάγει τη χρήση συμπαγούςκαουτσούκ στους τροχούς, δείχνοντας ουσιαστικά το δρόμο προς τα γνωστά στις μέρες μας λάστιχα.
Το 1870 οι Βρετανοί Τζέιμς Στάρλεϋ και Γουίλλιαμ Χίλμαν σχεδιάζουν ένα ποδήλατο με αρκετά μεγαλύτερο μπροστινό τροχό. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν την εκπληκτική, για την εποχή, ταχύτητα των 24 χλμ/ώρα. Το μοντέλο που κατασκεύασαν ονομάστηκε ‘ariel’ και ήταν το πρώτο ποδήλατο εξ’ ολοκλήρου κατασκευασμένο από μέταλλο. Βασικό μειονέκτημα του μεγέθους του μπροστινού τροχού του ariel αποτελούσε η ιδιαίτερα υψηλή θέση της σέλας που, λόγω της φτωχής κατανομής βάρους, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της ασφάλειας του αναβάτη.
Στην Αγγλία, στα χαρακτηριστικά ποδήλατα με μεγάλο μπροστινό τροχό, αποδόθηκε η χαϊδευτική ονομασία ‘penny-farthings’. Η αιτία βρίσκεται στην παρομοίωση του μεγέθους των τροχών ενός τέτοιου ποδηλάτου με τα νομίσματα της εποχής: Ο μεγάλος μπροστινός τροχός δίπλα στον μικρό οπίσθιο, θύμιζε το μεγάλο νόμισμα του ενός penny δίπλα σε αυτό του ενός farthing. Τα επόμενα χρόνια, μια σειρά από ενδιαφέρουσες ιδέες και εφευρέσεις εφαρμόζονται στο ποδήλατο, βελτιώνοντας το συνεχώς: η μετάδοση κίνησης μέσω αλυσίδας, η χρήση ταχυτήτων, τα φρένα, ο ‘κούφιος’ σκελετός, το ‘δυναμό’ και η σαμπρέλα αποτελούν τις πλέον χαρακτηριστικές αυτών των εφευρέσεων. Για παράδειγμα, μετά την εισαγωγή της αλυσίδας και των ταχυτήτων, δεν υπήρχε η ανάγκη ένα ποδήλατο να διαθέτει μεγάλου μεγέθους μπροστινό τροχό προκειμένου να κατορθώνει μεγάλες ταχύτητες. Έτσι, το1885 είναι η χρονιά που κατασκευάζεται το μοντέλο ‘rover’, που συχνά χαρακτηρίζεται ως το πρώτο σύγχρονο ποδήλατο. Κατασκευαστής του ήταν ο Τζον Κεμπ Στάρλεϋ, ανιψιός του Τζέιμς Στάρλεϋ.
Η επιστροφή σε μικρότερου μεγέθους τροχούς βελτίωσε σημαντικά την άνεση με την οποία κανείς θα μπορούσε πλέον να κάνει ποδήλατο. Ως φυσικό επακόλουθο, τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα το ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού για το ποδήλατο έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Με το πέρασμα στον 20ο αιώνα ένας μεγάλος αριθμός ποδηλατικών λεσχών κατακλύζει και τις δύο πλευρές του ατλαντικού ωκεανού, αντικατοπτρίζοντας την καινούργια μόδα. Παράλληλα, εμφανίζονται οι πρώτες βιομηχανίες κατασκευής ποδηλάτων. Ως παράδειγμα μπορεί να αναφερθεί η βιομηχανία Raleigh, η οποία λίγα χρόνια μετά την ίδρυσή της έφτασε να παράγει περίπου 30.000 ποδήλατα το χρόνο. Ιδρυτής της ήταν ο Άγγλος Φρανκ Μπάουντεν. Μέσα στο πρώτο μισό τα μέσα του 20ου αιώνα, το ποδήλατο έχει γίνει το βασικό μέσο μετακίνησης για εκατομμύρια κατοίκους του πλανήτη. Ιδιαίτερα βοηθητική προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η επαφή πολλών υπανάπτυκτων χωρών με τις ευρωπαϊκές χώρες, λόγω της αποικιοκρατίας. Από την άλλη πλευρά βέβαια, η ανάπτυξη των μηχανοκίνητων μέσων μεταφοράς είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί αρκετά το ενδιαφέρον για το ποδήλατο σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες. Εξαίρεση αποτελούν ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Δανία και η Ολλανδία, στις οποίες η χρήση του ποδηλάτου διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα.
Στην Ελλάδα το πρώτο ποδήλατο ήρθε το 1885, ενώ το 1890, τη χρονιά ίδρυσης της Διεθνούς Ποδηλατικής Ομοσπονδίας, έγιναν οι πρώτοι ποδηλατικοί αγώνες. Το πρώτο ποδηλατοδρόμιο της χώρας κατασκευάζεται στην Αθήνα για τις ανάγκες των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, Πρόκειται για το μετέπειτα ποδοσφαιρικό Γήπεδο Καραϊσκάκη. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 οι ποδηλάτες Αριστείδης Κωνσταντινίδης και Γεώργιος Παρασκευόπουλος αναδεικνύονται Ολυμπιονίκες στα δύο αγωνίσματα ποδηλασίας (85 και 320 χιλιόμετρα αντίστοιχα). Στην Ελλάδα το πρώτο ελληνικό ποδήλατο με χειροποίητο σκελετό κατασκευάστηκε από την Rafbikes (HERMES) στο Ναύπλιο. Yπάρχουν διάφορες βιομηχανίες κατασκευής ποδηλάτων.


Οι πριγκίπισσες της Disney στην Αναγέννηση

Εννοείται πως δεν υπήρχε η Disney  την περίοδο της Αναγέννησης στην Ευρώπη. Αν όμως υπήρχε οι ηρωίδες της θα έμοιαζαν κάπως έτσι σύμφωνα με ένα αμερικανό καλλιτέχνη. Μπορείς να αναγνωρίσεις τη Χιονάτη, τη Μουλάν, τη Ραπουνζέλ κ.α.


Πως γράφουμε περίληψη





Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Ημέρες


 Κάνε κλικ στην εικόνα.

Ο γύρος του κόσμου σε 80 δευτερόλεπτα



Δημιουργία των των Romain Pergeaux και Alex Profit, αφιερωμένη στο βιβλίο του Ιουλίου Βερν "Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες". Το βίντεο δημιουργήθηκε εντός 3 εβδομάδων και μας ξεναγεί σε: Λονδίνο, Κάιρο, Mumbay, Χονγκ Κονγκ, Τόκιο, Σαν Φρανσίσκο, Νέα Υόρκη με κατάληξη το Λονδίνο.

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση





Γεωγραφική εκδήλωση της αναγέννησης 
(κάνε κλικ στην εικόνα πιο κάτω)


Κάνε κλικ πιο κάτω για εικονική περιήγηση στην καπέλα σιξτινα


Αν θέλεις πληροφορίες για την αναγεννησιακή ζωγραφική κάνε κλικ πιο κάτω





Σχεδιάγραμμα του μαθήματος

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

Ελλάδα, καλή διασκέδαση

Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα στα village την 14η Ιουνίου 2018, τώρα και στο διαδίκτυο έτοιμο για να το κατεβάσεις στον υπολογιστή σου.



Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Το ξέρατε ότι τα γαριδάκια φτιάχτηκαν... κατά λάθος; Σε ένα εργοστάσιο ζωοτροφών



Πορτοκαλί ή κίτρινα, λιπαρά, «γλιτσερά» και άκρως εθιστικά. Τα γαριδάκια, που σέβονται τον εαυτό τους, έχουν όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά και αποτελούν ένα από τα αγαπημένα σνακ. Γιατί καλά τα πατατάκια, αλλά σαν τα γαριδάκια δεν έχει.
Μπορεί να τα απολαμβάνετε φανερά ή κρυφά, ωστόσο, ποιοι από εσάς γνωρίζετε πως δημιουργήθηκαν εντελώς τυχαία;
Γυρνάμε στο μακρινό 1935 και στο εργοστάσιο παραγωγής ζωοτροφών Flakall Corporation, στο Γουικόνσιν.
Στο εργοστάσιο υπήρχε ένας μύλος που άλεθε και ξεφλούδιζε το καλαμπόκι. Οι εργάτες χρειάζονταν να καθαρίσουν τις μηχανές και να απομακρύνουν τα υπολείμματα καλαμποκιού για να καθαρίσει, ρίχνοντας βρεγμένους σπόρους καλαμποκιού, μια τεχνική καθαρισμού που είχαν βρει οι ίδιοι.
Ο Εντουαρντ Γουίλσον, χειριστής της μηχανής άλεσης, παρατήρησε πως όταν οι βρεγμένοι σπόροι έπεφταν στη ζεστή μηχανή, φούσκωναν και γινόντουσαν πιο σκληροί όταν έρχονταν σε επαφή με τον αέρα.
Αποφάσισε, λοιπόν, να πάρει μερικά σπίτι του, για να δει εάν θα μπορούσαν να καταναλωθούν. Ο Γουίλσον, πριν τα δοκιμάσει, τους έβαλε λάδι, αρωματικά και τις έβαλε στον φούρνο.
Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα γαριδάκια. Τα Korn Kurls.
Η εταιρεία Flakall άρχισε να παράγει προϊόντα τόσο για ανθρώπους όσο και για ζώα, ενώ άλλαξε και το όνομά της και έγινε Adams Corporation. Μέχρι τη δεκαετία του ‘50, έκανε παρήγαγε μαζικά γαριδάκια.
Πάντως, τον τίτλο του πρώτου που ανακάλυψε τα πρώτα τυρογαριδάκια, διεκδικούσε η Elmer Candy Corporation από τη Λουιζιάνα, η οποία ονόμασε το δικό της προϊόν «Chee Wees». Οπως ισχυρίστηκε αυτό ήταν το πρώτο πως αυτό ήταν το πρώτο τυρογαριδάκι του κόσμου.
 iefimerida.gr 

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

Πώς η Αθήνα από ένα μικρό χωριό 7.000 κατοίκων έγινε πρωτεύουσα


       Δες εδώ

Πως ήταν η Αθήνα το 1917


Η Αθήνα του 1917 μέσα από σπάνιο οπτικό υλικό που προέρχεται από την φωτογραφική υπηρεσία του συμμαχικού εκστρατευτικού σώματος, το οποίο έδρασε στα Βαλκάνια στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και είναι γνωστό ως «Στρατιά της Ανατολής». 
Ακριβώς εκατό χρόνια πριν από σήμερα, στην διάρκεια του 1917, Γάλλοι φωτογράφοι και κινηματογραφιστές της "Στρατιάς της Ανατολής" πραγματοποίησαν εκατοντάδες λήψεις της Αθήνας. Πρόκειται για σπάνιες πτυχές και εικόνες της πόλης, οι οποίες έχουν με την πάροδο του χρόνου λησμονηθεί ή χαθεί. 
Δες τις φωτογραφίες εδώ

Αμάν πια!!! Μας έχει κουράσει η πολύ διασημότητα...



Πιο κάτω το άρθρο της σελίδας 15 του κυριακάτικου φύλλου 



Μπορείς να δεις το άρθρο και στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας εδώ