Hidden Classroom
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026
Άννα Μαρία - Ανατολή
Δύο χάλκινα μετάλλια κέρδισε η Άννα Μαρία!!! Στα 4x50 ελεύθερο και στα 100μ. πρόσθιο... Εγώ ούτε με μπατσάκια δεν κάνω 100μ. πρόσθιο!!!
Η Ανατολή ζωγράφιζε πάντα. Τώρα όμως, βλέποντας Νταλί και Πικάσο (δες πιο κάτω), κατάλαβε ότι οι μεγάλοι ζωγράφοι πληρωνονται κιόλας. Οπότε το τελευταίο της έργο το τιμολόγησε ...
Salvador dali (1904-1989 )
Ο Νταλί (πλήρες όνομα Salvador Felip Jacint Dali Domenech) γεννήθηκε το 1904 στην πόλη Φιγέρας της Ισπανίας και ανήκε σε μια οικονομικά ευκατάστατη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν
δικηγόρος και συμβολαιογράφος αλλά δεν φαίνεται πως ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης με τις ικανότητες του Νταλί στη ζωγραφική και το σχέδιο, ικανότητες που έδειξε ότι διέθετε σε σχετικά νεαρή ηλικία. Χάρη κυρίως στην συμπαράσταση της μητέρας του, ο Νταλί παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στη Δημοτική σχολή σχεδίου της πόλης του. Tο 1916 φιλοξενήθηκε από την οικογένεια του τοπικού καλλιτέχνη Ramon Pichot, της πόλης Καδακές, στη διάρκεια θερινών διακοπών της οικογένειας Νταλί, όπου και ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την μοντέρνα ζωγραφική.
Σε ηλικία 15 ετών, ο Νταλί συμμετείχε στη δημόσια έκθεση του Δημοτικού Θεάτρου του Φιγέρας, το 1919. Το 1921 έχασε την μητέρα του από καρκίνο ενώ μετά το θάνατό της, ο πατέρας του παντρεύτηκε την αδελφή της, γεγονός που δεν αποδέχτηκε ο Νταλί, ο οποίος ένα χρόνο αργότερα εγκαταθίσταται στη Μαδρίτη όπου και ξεκινά τις σπουδές του στην Ακαδημία των Τεχνών (Academia de San Fernando).
Αυτή την περιόδο, ο Νταλί πειραματίζεται με τον κυβισμό, αν και οι γνώσεις του γύρω από το νέο αυτό κίνημα είναι αρχικά ελλιπείς και στη Μαδρίτη δεν υπάρχουν άλλοι κυβιστές καλλιτέχνες. Επίσης, έρχεται σε επαφή με το ρζοσπαστικό κίνημα του ντανταϊσμού το οποίο θα επηρεάσει σημαντικά το έργο του σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Συνδέεται παράλληλα φιλικά με τον ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και με τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ. Το 1926 αποβάλεται από την ακαδημία λίγο πριν τις τελικές του εξετάσεις, καθώς δηλώνει πως κανένας από τους καθηγητές του δεν είναι άξιος να τον κρίνει. Την ίδια χρονιά, επισκέπτεται για πρώτη φορά το Παρίσι όπου συναντά τον Πάμπλο Πικάσσο|Πικάσσο, ο οποίος είχε ήδη κάποια γνώση γύρω από το έργο του Νταλί. Τα επόμενα χρόνια, στα έργα του Νταλί αποτυπώνονται ισχυρές επιδράσεις από το έργο του Πικάσο αλλά ταυτόχρονα αρχίζει να διαφαίνεται ένα προσωπικό ύφος στους πίνακες του Νταλί. Οι εκθέσεις έργων του στη Βαρκελώνη προκαλούν αρκετές συζητήσεις αλλά και διαφωνίες μεταξύ των κριτικών τέχνης.
Το 1929, ο Νταλί συνεργάζεται με τον Λουίς Μπουνιουέλ για τη δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους ''Ανδαλουσιανός Σκύλος''. Ο Νταλί βοηθά ουσιαστικά στο σενάριο της ταινίας, η οποία αποτελεί έως σήμερα την πιο καθαρή εφαρμογή του υπερρεαλισμού στον κινηματογράφο. Παράλληλα, ο Νταλί γνωρίζει την μελλοντική σύζυγο του και μούσες|μούσα του, Ελένα Ντμτρίεβνα Ντελούβινα Ντιακόνοβα, Ρωσία ρωσικής καταγωγής, περισσότερο γνωστή ως ''Γκαλά'' (από το όνομα Γαλάτεια). Την ίδια περίοδο, γίνεται και επίσημα μέλος του υπερρεαλιστικού κινήματος, αν και το υπερρεαλιστικό στοιχείο υπάρχει στα έργα του ήδη λίγα χρόνια νωρίτερα. Στις αρχές της δεκατίας του 1930, ο Νταλί επινοεί επιπλέον την ''Παρανοϊκο-κριτική'' μέθοδο, όπως ο ίδιος την αποκαλεί, που αποτελεί ένα είδος υπερρεαλιστικής τεχνικής με σκοπό την πρόσβαση στο ασυνείδητο προς όφελος της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ο Νταλί στηρίζει την μέθοδο αυτή στην ικανότητα του ανθρώπου να λειτουργεί συνειρμικά, συνδέοντας εικόνες ή αντικείμενα που δεν συνδέονται μεταξύ τους κατ' ανάγκη λογικά. Συνδέεται άμεσα με τον υπερρεαλιστικό αυτοματισμό και τις Σίγκμουντ Φρόυντ|φροϋδικές]θεωρίες γύρω από τα όνειρα.
Ο Νταλί συμμετέχει στην πρώτη μεγάλη υπερρεαλιστική έκθεση στην Αμερική, το 1932, όπου και αποσπά διθυραμβικές κριτικές. Λίγο αργότερα όμως, ο Αντρέ Μπρετόν τον διαγράφει από το υπερρεαλιστικό κίνημα λόγω των πολιτικών θέσεων του, κυρίως σε ότι αφορά την υποστήριξη που φαίνεται να παρέχει στον Φράνκο της Ισπανίας. Στα πλαίσια αυτής της διαμάχης, ο Νταλί δηλώνει πως ο ίδιος είναι όλος ο υπερρεαλισμός ενώ ο Μπρετόν επινοεί τον περίφημο αναγραμματισμό του ονόματος του Νταλί, ''Avida Dollars'' (σε ελεύθερη μετάφραση ''άπληστος για δολάρια'') ασκώντας κριτική στο αμιγώς εμπορικό πνεύμα που κατά τη γνώμη των υπερρεαλιστών είχε αναπτύξει ο Νταλί.
Με το ξέσπασμα του πολέμου στην Ευρώπη, ο Νταλί μαζί με την Γκαλά, εγκαθίσταται στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1940 όπου και θα ζήσει για τα επόμενα οκτώ χρόνια. To 1941εργάζεται για την Walt Disney πάνω στη δημιουργία ενός κινούμενου σχεδίου (το ''Destino'') αλλά μόνο 15 δευτερόλεπτα παρουσιάζονται ολοκληρωμένα πέντε χρόνια αργότερα. Το 1942 δημοσιεύεται και η αυτοβιογραφία του ''The Secret Life of Salvador Dali'' (''Η κρυφή ζωή του Σαλβαδόρ Νταλί'').
δικηγόρος και συμβολαιογράφος αλλά δεν φαίνεται πως ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης με τις ικανότητες του Νταλί στη ζωγραφική και το σχέδιο, ικανότητες που έδειξε ότι διέθετε σε σχετικά νεαρή ηλικία. Χάρη κυρίως στην συμπαράσταση της μητέρας του, ο Νταλί παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στη Δημοτική σχολή σχεδίου της πόλης του. Tο 1916 φιλοξενήθηκε από την οικογένεια του τοπικού καλλιτέχνη Ramon Pichot, της πόλης Καδακές, στη διάρκεια θερινών διακοπών της οικογένειας Νταλί, όπου και ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με την μοντέρνα ζωγραφική.
Σε ηλικία 15 ετών, ο Νταλί συμμετείχε στη δημόσια έκθεση του Δημοτικού Θεάτρου του Φιγέρας, το 1919. Το 1921 έχασε την μητέρα του από καρκίνο ενώ μετά το θάνατό της, ο πατέρας του παντρεύτηκε την αδελφή της, γεγονός που δεν αποδέχτηκε ο Νταλί, ο οποίος ένα χρόνο αργότερα εγκαταθίσταται στη Μαδρίτη όπου και ξεκινά τις σπουδές του στην Ακαδημία των Τεχνών (Academia de San Fernando).
Αυτή την περιόδο, ο Νταλί πειραματίζεται με τον κυβισμό, αν και οι γνώσεις του γύρω από το νέο αυτό κίνημα είναι αρχικά ελλιπείς και στη Μαδρίτη δεν υπάρχουν άλλοι κυβιστές καλλιτέχνες. Επίσης, έρχεται σε επαφή με το ρζοσπαστικό κίνημα του ντανταϊσμού το οποίο θα επηρεάσει σημαντικά το έργο του σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Συνδέεται παράλληλα φιλικά με τον ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και με τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ. Το 1926 αποβάλεται από την ακαδημία λίγο πριν τις τελικές του εξετάσεις, καθώς δηλώνει πως κανένας από τους καθηγητές του δεν είναι άξιος να τον κρίνει. Την ίδια χρονιά, επισκέπτεται για πρώτη φορά το Παρίσι όπου συναντά τον Πάμπλο Πικάσσο|Πικάσσο, ο οποίος είχε ήδη κάποια γνώση γύρω από το έργο του Νταλί. Τα επόμενα χρόνια, στα έργα του Νταλί αποτυπώνονται ισχυρές επιδράσεις από το έργο του Πικάσο αλλά ταυτόχρονα αρχίζει να διαφαίνεται ένα προσωπικό ύφος στους πίνακες του Νταλί. Οι εκθέσεις έργων του στη Βαρκελώνη προκαλούν αρκετές συζητήσεις αλλά και διαφωνίες μεταξύ των κριτικών τέχνης.
Το 1929, ο Νταλί συνεργάζεται με τον Λουίς Μπουνιουέλ για τη δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους ''Ανδαλουσιανός Σκύλος''. Ο Νταλί βοηθά ουσιαστικά στο σενάριο της ταινίας, η οποία αποτελεί έως σήμερα την πιο καθαρή εφαρμογή του υπερρεαλισμού στον κινηματογράφο. Παράλληλα, ο Νταλί γνωρίζει την μελλοντική σύζυγο του και μούσες|μούσα του, Ελένα Ντμτρίεβνα Ντελούβινα Ντιακόνοβα, Ρωσία ρωσικής καταγωγής, περισσότερο γνωστή ως ''Γκαλά'' (από το όνομα Γαλάτεια). Την ίδια περίοδο, γίνεται και επίσημα μέλος του υπερρεαλιστικού κινήματος, αν και το υπερρεαλιστικό στοιχείο υπάρχει στα έργα του ήδη λίγα χρόνια νωρίτερα. Στις αρχές της δεκατίας του 1930, ο Νταλί επινοεί επιπλέον την ''Παρανοϊκο-κριτική'' μέθοδο, όπως ο ίδιος την αποκαλεί, που αποτελεί ένα είδος υπερρεαλιστικής τεχνικής με σκοπό την πρόσβαση στο ασυνείδητο προς όφελος της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ο Νταλί στηρίζει την μέθοδο αυτή στην ικανότητα του ανθρώπου να λειτουργεί συνειρμικά, συνδέοντας εικόνες ή αντικείμενα που δεν συνδέονται μεταξύ τους κατ' ανάγκη λογικά. Συνδέεται άμεσα με τον υπερρεαλιστικό αυτοματισμό και τις Σίγκμουντ Φρόυντ|φροϋδικές]θεωρίες γύρω από τα όνειρα.
Ο Νταλί συμμετέχει στην πρώτη μεγάλη υπερρεαλιστική έκθεση στην Αμερική, το 1932, όπου και αποσπά διθυραμβικές κριτικές. Λίγο αργότερα όμως, ο Αντρέ Μπρετόν τον διαγράφει από το υπερρεαλιστικό κίνημα λόγω των πολιτικών θέσεων του, κυρίως σε ότι αφορά την υποστήριξη που φαίνεται να παρέχει στον Φράνκο της Ισπανίας. Στα πλαίσια αυτής της διαμάχης, ο Νταλί δηλώνει πως ο ίδιος είναι όλος ο υπερρεαλισμός ενώ ο Μπρετόν επινοεί τον περίφημο αναγραμματισμό του ονόματος του Νταλί, ''Avida Dollars'' (σε ελεύθερη μετάφραση ''άπληστος για δολάρια'') ασκώντας κριτική στο αμιγώς εμπορικό πνεύμα που κατά τη γνώμη των υπερρεαλιστών είχε αναπτύξει ο Νταλί.
Με το ξέσπασμα του πολέμου στην Ευρώπη, ο Νταλί μαζί με την Γκαλά, εγκαθίσταται στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1940 όπου και θα ζήσει για τα επόμενα οκτώ χρόνια. To 1941εργάζεται για την Walt Disney πάνω στη δημιουργία ενός κινούμενου σχεδίου (το ''Destino'') αλλά μόνο 15 δευτερόλεπτα παρουσιάζονται ολοκληρωμένα πέντε χρόνια αργότερα. Το 1942 δημοσιεύεται και η αυτοβιογραφία του ''The Secret Life of Salvador Dali'' (''Η κρυφή ζωή του Σαλβαδόρ Νταλί'').
Μετά την παραμονή του στην Αμερική, περνά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ισπανία. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την δικτατορία του Φράνκο, προκαλεί δυσμενή σχόλια, τα οποία επεκτείνονται συχνά και στα καλλιτεχνικά του έργα. Την περίοδο 1960 - 1974 εργάστηκε σχεδόν αποκλειστικά για την δημιουργία του ''Θεάτρου-Μουσείου Γκαλά-Σαλβαντόρ Νταλί'' στο Φιγέρας.
Το 1982 ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος της Ισπανίας του απονέμει τον τίτλο του μαρκήσιου. Την ίδια χρονιά, στις 10 Ιουνίου πεθαίνει η Γκαλά, γεγονός που προκαλεί έντονη θλίψη στον Νταλί, ο οποίος αποπειράται να αυτοκτονήσει. Ο Νταλί πέθανε τελικά από καρδιακό επεισόδιο στις 23 Ιανουαρίου του 1989 στην πόλη που γεννήθηκε. Ο τάφος του βρίσκεται μέσα στο Μουσείο του στο Φιγέρας.Ας το επισκεφθούμε.
Pablo Picasso - Guernica
Στο πιο κάτω απόσπασμα της ταινίας "Le Mystére Picasso" του 1955 μπορείς να δεις πως ο Πικάσο πολλές φορές τελείωνε τα έργα του σε μερικά λεπτά.
H Guernica (γκερνίκα) είναι ο διασημότερος πίνακας του Picasso. Guernica είναι μια μικρή κωμόπόλη 7.000 της Ισπανίας, στην περιοχή των Βάσκων που την εποχή του ισπανικού εμφυλίου βομβαρδίστηκε επί 2 ώρες.
Ο πίνακας, διαστάσεων 3,54 x 7,82μ., περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Ήταν παραγγελία της κυβέρνησης της Ισπανίας για τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937. Ο Πικάσο εμπνεύστηκε το έργο όταν, στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς, στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, πληροφορήθηκε τα γεγονότα από την εφημερίδα Le Soir, ξεκίνησε το έργο την 1η Μαΐου και το ολοκληρώνει στις 3 Ιουνίου του 1937 Ο Πικάσο απέφυγε να ζωγραφίσει αεροπλάνα, βόμβες ή ερείπια. Οι κυρίαρχες μορφές του έργου είναι ένας ταύρος και ένα πληγωμένο άλογο με διαμελισμένα κορμιά και τέσσερις γυναίκες που ουρλιάζουν κρατώντας νεκρά μωρά. Αρχικά ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο-μαύρο και αποχρώσεις του γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα. Πολλές φορές μετακίνησε φιγούρες και μορφές πριν καταλήξει στην οριστική τους θέση.
Λέγεται πως όταν οι Γερμανοί εισήλθαν στο Παρίσι κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, ένας Γερμανός αξιωματικός έδειξε σε φωτογραφία τον πίνακα «Γκερνίκα» στον ίδιο τον Πικάσο που είχε προσαχθεί ρωτώντας τον:
-Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε;
Κι εκείνος απάντησε με θάρρος:
-Όχι, Εσείς!
Δες και ένα βίντεο με 3D αναπαράσταση του έργου που δίνει έναν πιο δραματικό τόνο.
Γλώσσα - Τραγούδια και στίχοι
Το συγκρότημα «Kids United» είναι ένα γαλλικό μουσικό συγκρότημα, που αποτελείται από παιδιά και από εφήβους. Δημιουργήθηκε το 2015 στο πλαίσιο μιας καμπάνιας της UNICEF στη Γαλλία με σκοπό να φέρουν και πάλι στην επικαιρότητα τα πιο όμορφα τραγούδια "που υμνούν την ειρήνη και την ελπίδα". Τον Μάιο του 2018, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε «Κids United Nouvelle Génération.
To "Ας γράψουμε στους τοίχους" είναι ένα τραγούδι του 1989 ,του Ντέμη Ρούσσου. Πρόκειται για ένα τραγούδι που αναφέρεται στις ανησυχίες των νέων και στα μηνύματα που θέλουν να μεταδώσουν όπως η ειρήνη, η ανεκτικότητα, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός, η ελευθερία, η αδερφοσύνη, η ισότητα, η αγάπη, η ελπίδα.
Ας γράψουμε στους τοίχους το όνομα αυτών που αγαπάμε,
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Παντού τριγύρω μας,
υπάρχουν σημάδια ελπίδας στις ματιές
Ας προσέξουμε τα γραπτά τους αφού μες τη νύχτα,
όλα εξαλείφονται το ίδιο και τα ίχνη τους.
Ας γράψουμε στους τοίχους το όνομα αυτών που αγαπάμε,
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Ας γράψουμε στους τοίχους τη δύναμη των ονείρων μας,
τις ελπίδες με τη μορφή γκραφίτι.
Ας γράψουμε στους τοίχους για την αγάπη να βασιλέψει,
μια ωραία μέρα στο κόσμο τον κοιμισμένο
Μόνο με λέξεις χαραγμένες για να μη ξεχάσουμε τα πάντα να αλλάξουμε
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους το όνομα αυτών που αγαπάμε,
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Ας γράψουμε στους τοίχους τη δύναμη των ονείρων μας,
τις ελπίδες με τη μορφή γκραφίτι.
Ας γράψουμε στους τοίχους για την αγάπη να βασιλέψει,
μια ωραία μέρα στο κόσμο τον κοιμισμένο
Ας γράψουμε στους τοίχους το όνομα αυτών που αγαπάμε,
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Ας γράψουμε στους τοίχους τη δύναμη των ονείρων μας,
τις ελπίδες με τη μορφή γκραφίτι.
Ας γράψουμε στους τοίχους για την αγάπη να βασιλέψει,
μια ωραία μέρα στο κόσμο τον κοιμισμένο.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Παντού τριγύρω μας,
υπάρχουν σημάδια ελπίδας στις ματιές
Ας προσέξουμε τα γραπτά τους αφού μες τη νύχτα,
όλα εξαλείφονται το ίδιο και τα ίχνη τους.
Ας γράψουμε στους τοίχους το όνομα αυτών που αγαπάμε,
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Ας γράψουμε στους τοίχους τη δύναμη των ονείρων μας,
τις ελπίδες με τη μορφή γκραφίτι.
Ας γράψουμε στους τοίχους για την αγάπη να βασιλέψει,
μια ωραία μέρα στο κόσμο τον κοιμισμένο
Μόνο με λέξεις χαραγμένες για να μη ξεχάσουμε τα πάντα να αλλάξουμε
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους το όνομα αυτών που αγαπάμε,
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Ας γράψουμε στους τοίχους τη δύναμη των ονείρων μας,
τις ελπίδες με τη μορφή γκραφίτι.
Ας γράψουμε στους τοίχους για την αγάπη να βασιλέψει,
μια ωραία μέρα στο κόσμο τον κοιμισμένο
Ας γράψουμε στους τοίχους το όνομα αυτών που αγαπάμε,
με μηνύματα για τις μέρες που θα ‘ρθουν.
Ας γράψουμε στους τοίχους με το μελάνι των φλεβών μας.
Ας ζωγραφίσουμε όσα θα θέλαμε να πούμε.
Ας γράψουμε στους τοίχους τη δύναμη των ονείρων μας,
τις ελπίδες με τη μορφή γκραφίτι.
Ας γράψουμε στους τοίχους για την αγάπη να βασιλέψει,
μια ωραία μέρα στο κόσμο τον κοιμισμένο.
Αν θέλεις να βλέπεις τους στίχους στα γαλλικά δες πιο κάτω
Γλώσσα - Θηλυκά ουσιαστικά σε –ιά , –ία, -ια, -εία, -εια, -ειά
Εξασκήσου στην ορθογραφία αυτών των λέξεων κάνοντας τα κουιζ που θα βρεις αν κάνεις κλικ στους αριθμούς
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026
Γλώσσα - Συνδετικά ρήματα
Σου θυμίζω ότι τα συνδετικά ρήματα παίρνουν κατηγορούμενο ΟΧΙ αντικείμενο. Κυρίως θα βρίσκεις το "είμαι", λιγότερο τα "γίνομαι" και "φαίνομαι" κι ακόμα λιγότερο τα υπόλοιπα που βλέπεις πιο κάτω. Να δω πόοοοσες φορές θα στο θυμίσω ακόμα...
Παράδειγμα : Ο Κύριος είναι εκνευριστικός.
Ρήμα το "είναι", Ο κύριος υποκείμενο(άθλιο) και το εκνευριστικός είναι ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ (στην ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ. Αν ήταν αντικείμενο θα ήταν στην ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ και δεν θα συνόδευε συνδετικο ρήμα. Γκε γκε;)
Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026
Γλώσσα - Μουσικά όργανα λίγο διαφορετικά
Σίγουρα έχεις δει συμφωνικές ορχήστρες, ποπ ή ροκ μπάντες, παραδοσιακούς μουσικούς ή λαϊκές ορχήστρες. Όλοι παίζουν όργανα και συνοδεύουν τη μουσική με στίχο ή πολλές φορές όχι. Κι εσύ πολύ πιθανόν να ασχολείσαι με κάποιο μουσικό όργανο. Μουσική όμως δεν παράγεται μόνο με τα γνωστά όργανα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το πετύχεις. Δες μερικούς παρακάτω
Μουσική με σκουπόξυλα
Μουσική με σκουπιδοτενεκέδες
Και με τα δύο
Με ποτήρια
Με το λαρύγγι
Δες πιο κάτω τα 10 πιο παράξενα όργανα
Μαθηματικά - Φυλλάδιο (προσθέσεις αφαιρέεσεις κλασμάτων)
Τελευταία φορά!!! Βαρέθηκα να στα λέω... (και συ να τ' ακούς)
Άννα Φράνκ
Το ημερολόγια της Αννας Φρανκ: Μια πραγματική βίβλος για εκατομμύρια αναγνώστες στον κόσμο που χρωματίζει μοναδικά την εφηβεία, τα σκιρτίματα, τους φόβους, τα βαθύτερα συναισθήματα της εβραιοπούλας Αννας Φρανκ στα σκοτεινά χρόνια των διωγμών από τους Ναζί. Το ημερολόγιο αυτό, πιο επίκαιρο παρά ποτέ, αποκαλύπτει μια μοναδική προσωπικότητα και ένα ανείπωτα σκληρό βίωμα μιας νεαρής μόλις 16 ετών.
Η Αννα Φρανκ γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου του 1929 στη Φραγκφούρτη της Γερμανίας, κόρη του κάποτε εύπορου Οτο που έπεσε θύμα της οικονομικής κρίσης και έχασε τα χρήματά του. Οταν τον Ιανουάριο του 1933 οι ναζιστές ανήλθαν στη εξουσία αποφάσισε αμέσως να εγκαταλείψει τη χώρα μαζί με την οικογένεια του, τη γυναίκα του και τις δυο κόρες του Αννα και Μάργκο. Μετανάστευσαν στο Αμστερνταμ όπου εξασφάλισε τη θέση του διευθυντή σε μια εταιρεία τροφίμων στην περιοχή του Πρίσενγκρατς. Τον Μάιο του 1940 η ναζιστική Γερμανία επιβλήθηκε στην Ολλανδία και ο τρόμος επέστρεψε στη οικογένεια Φρανκ.
Ο Οτο πρέπει για άλλη μια φορά να προστατεύσει την οικογένειά του. Αυτή τη φορά να την κρύψει. Δημιουργεί έναν χώρο που διαμορφώνει σε δυο διαμερίσματα στην αποθήκη τροφίμων στο Πρίσενγκρατς όπου μετακομίζει τόσο η οικογένεια Φρανκ όσο και η οικογένεια του συνεργάτη του Βαν Πελ. Αργότερα πήγε κοντά τους και ο Ντάσελ, ένας ηλικιωμένος εβραίος οδοντίατρος.
Η Αννα Φρανκ, πάνω στην εφηβεία και με καταπιεσμένα αισθήματα αφού αισθάνεται πως οι γονείς της την αδικούν σε σχέση με την αδελφή της, δημιουργεί μια φανταστική φίλη την Κίτυ, στην οποία απευθύνεται μέσα από το ημερολόγιό της. «Αγαπητή Κίτυ», γράφει στις πρώτες σελίδες του ημερολογίου της, το οποίο της δώρισε ο πατέρας της στα 13 της χρόνια, «ελπίζω ότι θα είσαι η παρηγοριά μου και το στήριγμά μου». Το ημερολόγιο γίνεται το ουρλιαχτό για ελευθερία των Εβραίων.
Το 1942 οι ναζιστές ανακάλυψαν το κρησφύγετο των Φρανκ. Οι δύο οικογένειες καθώς και ο ηλικιωμένος οδοντίατρος μεταφέρθηκαν στο Αουσβιτς. Η Αννα Φρανκ, η μητέρα της και η αδερφή πέθαναν χτυπημένες από τύφο στο Μπέργκεν-Μπέλσεν, το στρατόπεδο στο οποίο μεταφέρθηκαν όταν το Αουσβιτς δέχθηκε επίθεση από τους Ρώσους. Από την οικογένεια επέζησε μόνο ο πατέρας της Οτο, ο οποίος παρέλαβε το ημερολόγιο που είχε κρύψει η Φρανκ στους γείτονές τους. Αποφάσισε να το εκδόσει και σήμερα έχει γίνει ο Υμνος εναντίον του Ολοκαυτώματος, έχει μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και έχει κάνει εκατομμύρια πωλήσεις. Το καταφύγιο της οικογένειας στο Πρίσενγκρατς λειτουργεί σήμερα ως κέντρο νεότητας με την ονομασία «Το σπίτι της Αννα Φρανκ».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το καταφύγιο κάλυπτε μια μεγάλη βιβλιοθήκη η οποία οδηγούσε στην κρυφή πόρτα των δωματίων. Όταν οι ναζιστές ανακάλυψαν το κρησφύγετο αναγκάστηκαν να παραμερίσουν δεκάδες βιβλία για να μπουν στα διαμερίσματα και να φτάσουν στην Αννα. Αυτό που δεν γνώριζαν όταν αντίκρισαν την Αννα ήταν ότι το κορίτσι είχε ήδη δραπετεύσει. Μέσα από ένα ημερολόγιο...
Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026
27 Ιανουαρίου - Ημέρα μνήμης ολοκαυτώματος/Η ιστορία του Nicolas Winton
Το Ολοκαύτωμα (1933–1945) ήταν η συστηματική, κεντρικά συντονισμένη και σχεδιασμένη δίωξη και δολοφονία έξι εκατομμυρίων Ευρωπαίων Εβραίων από το ναζιστικό γερμανικό καθεστώς και τους συμμάχους και συνεργάτες του. Το Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ ορίζει τα χρόνια του Ολοκαυτώματος ως το χρονικό διάστημα 1933-1945. Το Ολοκαύτωμα ξεκίνησε το 1933, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα κατέλαβαν την εξουσία στη Γερμανία. Έληξε το 1945, όταν οι Συμμαχικές Δυνάμεις νίκησαν τη ναζιστική Γερμανία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΟΥΙΝΤΟΝ
Ο Γουίντον γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1909 στο Λονδίνο από τους Εβραίους γονείς Rudolph Wertheim (1881-1937), διευθυντή τράπεζας, και την Barbara (1888-1978). Ήταν το δεύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Η μεγαλύτερη αδερφή του ήταν η Charlotte (1908-2001) και ο μικρότερος αδερφός του ήταν ο Robert (1914-2009). Οι γονείς του ήταν Γερμανο-Εβραίοι και είχαν μετακομίσει στο Λονδίνο δυο χρόνια νωρίτερα. Το όνομα της οικογένειας ήταν Wertheim αλλά το άλλαξαν σε Γουίντον σε μια προσπάθεια ενσωμάτωσης. Επίσης ασπάστηκαν τον χριστιανισμό και ο Γουίντον βαφτίστηκε.
Τον Δεκέμβριο του 1938, σχεδίασε μια αποστολή διάσωσης για παιδιά της Τσεχοσλοβακίας, δουλεύοντας από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στην Πράγα.
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα εκείνης της χρονιάς, ο Γουίντον σχεδίαζε να ταξιδέψει στην Ελβετία για διακοπές. Ωστόσο αποφάσισε να επισκεφτεί την Πράγα και να βοηθήσει τον Μάρτιν Μπλέικ, που ήταν ήδη εκεί ως εκπρόσωπος της Βρετανικής Επιτροπής για τους Μετανάστες από την Τσεχοσλοβακία (η χώρα ήταν τότε σε μια κατάσταση ημι-κατοχής από την Γερμανία) και είχε προσκαλέσει τον Γουίντον να τον βοηθήσει με τους Εβραίους. Συναντήθηκε με απελπισμένους γονείς που ήξεραν ότι για να σώσουν τις ζωές των παιδιών τους, θα έπρεπε να τα εγκαταλείψουν και να τα μεταφέρουν μυστικά σε άλλη χώρα για να μεγαλώσουν από ξένους. Δεν θα τα έβλεπαν ποτέ ξανά.
Ο Νίκολας έσωσε 669 παιδιά. Τα έφερε στη Μεγάλη Βρετανία πριν ξεκινήσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Από τα 669 παιδιά που διασώθηκαν από το Ολοκαύτωμα χάρη στις προσπάθειες του Γουίντον, περισσότερα από 370 δεν βρέθηκαν ποτέ. Το BBC News δήλωσε το 2015 ότι ίσως δεν γνωρίζουν την πλήρη ιστορία για το πώς επέζησαν του πολέμου.
Ο Γουίντον όμως, όπως κάνουν οι αληθινοί ήρωες, δεν το διατυμπάνισε, αλλά παρέμεινε σιωπηλός για 50 χρόνια, μέχρι που ο κόσμος έμαθε για τα σπουδαία κατορθώματά του το 1988, όταν η γυναίκα του βρήκε ένα σκονισμένο παλιό λεύκωμα στη σοφίτα τους, που περιγράφει λεπτομερώς τι είχε κάνει ο σύζυγός της. Μέχρι τότε δεν το είχε πει καν στη γυναίκα του ή τα παιδιά τους.
Το λεύκωμα περιείχε ονόματα, αρχεία και φωτογραφίες εκατοντάδων παιδιών της Τσεχοσλοβακίας που, αν δεν ήταν ο Γουίντον, θα είχαν σταλεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί με τους γονείς τους.Η σύζυγός του, το έδωσε σε έναν ιστορικό του Ολοκαυτώματος, ο οποίος με τη σειρά του επικοινώνησε με το BBC. Κάλεσαν τον Νίκολας στο πρόγραμμα That's Life, όπου έδειξαν το λεύκωμα και εξήγησαν τι είχε επιτύχει ο Γουίντον.
Δεκάδες άνθρωποι που ο Νίκολας είχε σώσει - τότε ήταν στα 60 και 70 τους - είχαν έρθει για να του κάνουν έκπληξη. Όλοι σηκώθηκαν και χειροκροτούσαν τον άνθρωπο που έσωσε τη ζωή τους με τις ηρωικές ενέργειες του.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)





















