Οι Εβραίοι του Βόλου στο Ολοκαύτωμα

Πολλά παιδιά εβραϊκών οικογενειών του Βόλου ηλικίας έως 10 χρονών που βρήκανε το θάνατο στη φρίκη του Άουσβιτς. Ήταν η νύχτα της 24ης προς 25η Μαρτίου 1944 όταν οι Γερμανοί μάζεψαν τους Εβραίους της πόλης μας που δεν έφυγαν ή δεν μπορούσαν να φύγουν. Με την συνθηκολόγηση των Ιταλών, η πόλη βρέθηκε στα χέρια των Γερμανών, που δεν άργησαν να εφαρμόζουν τις φρικτές οδηγίες του Βερολίνου. Στις 30 Σεπτεμβρίου ο φρούραρχος του Βόλου ζήτησε από τον αρχιραββίνο Μωυσή Πεσάχ να συντάξει ένα ακριβή κατάλογο των Εβραίων της πόλης. Ο Πεσάχ που προφανώς ήξερε το δράμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, πήγε στον μητροπολίτη Ιωακείμ να τον συμβουλευτεί. Ο Ιωακείμ μίλησε στον πρόξενο Έλμουτ Σέφελ που του είπε πως οι Εβραίοι της πόλης πρέπει να φύγουν για να προστατευτούν. Ο ίδιος ο μητροπολίτης έδωσε μια συστατική επιστολή στον “γηραιό αδερφό” όπως αποκάλεσε τον Πεσάχ ώστε να του παρασχεθεί οποιαδήποτε βοήθεια του χρειαστεί. Οι περισσότεροι ακολούθησαν την συμβουλή και έφυγαν – οι περισσότεροι προς το Πήλιο και άλλοι για άλλες πόλεις. Λίγες μέρες μετά η γερμανική διοίκηση δημοσίευσε στον τοπικό τύπο μια ανακοίνωση που ζητούσε από τους Εβραίους να γυρίσουν στα σπίτια τους. Οι περισσότεροι δεν γύρισαν. Κάποιοι παρεξήγησαν την προσωρινή απραξία των Γερμανών και γύρισαν. Κάποιοι πιο αδύναμοι δεν έφυγαν ποτέ. Έτσι έφτασε η 24η προς 25η Μαρτίου του 1944. Εκείνη τη νύχτα οι Γερμανοί συνέλαβαν περίπου 150+ μέλη της ισραηλιτικής κοινότητας που βρίσκονταν στην πόλη λεηλάτησαν τα σπίτια τους και ανατίναξαν την συναγωγή. Οι συλληφθέντες φυλακίστηκαν προσωρινά στην Κίτρινη Αποθήκη και σε λίγες μέρες εστάλησαν με άλλους Εβραίους από Τρίκαλα,Λάρισα Αθήνα,Γιάννενα, Άρτα, Πρέβεζα στάλθηκαν με τραίνο στο Άουσβιτς όπου οι περισσότεροι απεβίωσαν σε φρικτές συνθήκες. Η φωτογραφία είναι από την κατεστραμμένη από τους Γερμανούς συναγωγή του Βόλου όταν μετά την κατοχή επανήλθαν τα μέλη της ισραηλιτικής κοινότητας (ΔΗΚΙ).